نوب‌ها چه کسانی هستند؟ بررسی نشانه‌ها و ویژگی‌های رفتاری یک نوب

وارد شدن به لابی یک بازی آنلاین و مواجه شدن با سیل انتقادها پس از اولین اشتباه، تجربه‌ای تلخ اما مشترک برای بسیاری از گیمرهاست. کلمه نوب بارها در فضای صوتی یا متنی بازی تکرار می‌شود و گاهی حتی بدون اینکه دلیل واقعی آن را بدانید، برچسب بازیکن مزاحم یا بی‌مهارت به پیشانی شما می‌چسبد. این قضاوت‌های سریع و اغلب ناعادلانه باعث می‌شود مرز میان تازه‌کار بودن و رفتار غیرحرفه‌ای گم شود و بازیکنان جدید به جای لذت بردن از بازی، احساس فشار و سردرگمی کنند.

شناخت دقیق این مفهوم و فرهنگ حاکم بر آن، اولین قدم برای تغییر این وضعیت و به دست آوردن احترام در دنیای بازی‌های چندنفره است. این مطلب از جیب استور، با واکاوی ریشه‌های اصطلاح نوب و تفکیک آن از مفهوم تازه‌کار بودن، به شما کمک می‌کند تا رفتارهای اشتباه را بشناسید و با اصلاح استراتژی خود، مسیر تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه‌ای و محبوب را با سرعت بیشتری طی کنید.

نوب چیست و چه معنایی در دنیای گیم دارد؟

احتمالاً اولین باری که وارد لابی یک بازی آنلاین شده‌اید، کلمه‌ی نوب را شنیده‌اید یا آن را در کادر چت دیده‌اید. این واژه یکی از پرتکرارترین اصطلاحات در دنیای بازی‌های ویدیویی و فضای اینترنت است که گاهی باعث سردرگمی افراد می‌شود. برای درک درست جایگاه خودمان در بازی و ارتباط بهتر با هم‌تیمی‌ها، باید ابتدا بدانیم این کلمه دقیقاً از کجا آمده و چه معنایی دارد.

 تعریف عمومی واژه نوب در فضای دیجیتال

اصطلاح نوب یا Noob در واقع فرم تغییریافته و کوتاه‌شده‌ی کلمه‌ی انگلیسی Newbie (به معنای تازه‌وارد یا مبتدی) است. در ساده‌ترین تعریف، نوب به کسی گفته می‌شود که در یک زمینه‌ی خاص، خواه بازی ویدیویی باشد و خواه استفاده از یک نرم‌افزار کامپیوتری، تجربه و دانش کافی ندارد.

تصور کنید وارد یک کلاس درس جدید می‌شوید که همه دانش‌آموزان از قبل همدیگر را می‌شناسند و قوانین کلاس را می‌دانند، اما شما هنوز نمی‌دانید کیف‌تان را کجا بگذارید یا معلم چه انتظاری دارد. در این حالت، شما در آن محیط یک نیوبی یا تازه‌وارد محسوب می‌شوید. در روزهای ابتدایی اینترنت و اتاق‌های گفتگو، این کلمه صرفاً برای توصیف کسی بود که تازه به جمع پیوسته بود و هیچ بار منفی یا توهین‌آمیزی نداشت.

تفاوت نوب بودن با نداشتن مهارت (Skill Issue)

یکی از اشتباهات رایج، یکی دانستن نوب بودن با نداشتن مهارت یا همان اسکیل ایشو است. اصطلاح Skill Issue (اسکیل ایشو) زمانی به کار می‌رود که یک بازیکن قوانین را می‌داند و تلاشش را می‌کند، اما به دلیل ضعف در واکنش‌ها، نشانه‌گیری ضعیف یا عدم تمرکز لحظه‌ای، شکست می‌خورد. برای اینکه این تفاوت را بهتر درک کنید، به موارد زیر توجه کنید:

• بازیکن دارای Skill Issue: می‌داند باید در بازی کاور بگیرد (پناه بگیرد)، اما سرعت دستش پایین است و تیر می‌خورد. این بازیکن قابل احترام است و با تمرین پیشرفت می‌کند.
• بازیکن نوب: اصلاً اعتقادی به کاور گرفتن ندارد، وسط میدان می‌دود، کشته می‌شود و سپس هم‌تیمی‌هایش را مقصر می‌داند که چرا نجاتش ندادند.

در واقع، اسکیل ایشو یک مشکل فنی و مهارتی است که برای بزرگ‌ترین بازیکنان جهان هم پیش می‌آید، اما نوب بودن یک مشکل ذهنی و رفتاری است که ریشه در غرور کاذب یا عدم تمایل به یادگیری اصول اولیه‌ی بازی دارد.

 مرز باریک میان تازه‌کار بودن و نوب بودن

یکی از بزرگ‌ترین سوءتفاهم‌ها در دنیای بازی‌های آنلاین، یکی دانستنِ تمام بازیکنان ضعیف یا کم‌تجربه است. اما واقعیت این است که بین کسی که تازه بازی را نصب کرده و کسی که با رفتار خود بازی را خراب می‌کند، یک مرز باریک اما بسیار مهم وجود دارد. درک این تفاوت به شما کمک می‌کند تا هم‌تیمی‌های خود را بهتر بشناسید و اگر خودتان تازه‌کار هستید، در مسیر درست پیشرفت قرار بگیرید.

برای اینکه بهتر بتوانید این دو گروه را از هم تشخیص دهید، رفتارهای آن‌ها را در جدول زیر با هم مقایسه کرده‌ایم. این جدول به شما نشان می‌دهد که واکنش هر کدام در شرایط مشابه چگونه است:

آیا هر کسی که بد بازی می‌کند لزوماً نوب است؟

پاسخ کوتاه خیر است. هر بازیکنی، حتی قهرمانان مسابقات جهانی، ممکن است روز بدی داشته باشند. ممکن است یک بازیکن حرفه‌ای به دلیل بالا بودن پینگ (Ping یا تاخیر در اتصال اینترنت) نتواند واکنش درستی نشان دهد، یا صرفاً برای تفریح و بدون تمرکز جدی وارد بازی شده باشد که به آن‌ها کژوال گیمر (Casual Gamer) می‌گویند.

بنابراین، اگر دیدید هم‌تیمی شما نمی‌تواند خوب بازی کند، سریعاً به او برچسب نوب نزنید. نوب بودن یک صفت رفتاری است، نه یک نمره‌ی مهارتی. تا زمانی که یک بازیکن، هرچقدر هم ضعیف، در تلاش برای یادگیری و همکاری با تیم باشد، او یک تازه‌کار محترم است، نه یک نوب دردسرساز. نوب واقعی کسی است که با غرور کاذب، مانع پیشرفت خودش و لذت بردن دیگران می‌شود.

نشانه‌ها و ویژگی‌های رفتاری یک نوب در بازی‌های آنلاین

تشخیص یک نوب در بازی‌های آنلاین کار دشواری نیست. برخلاف تصور رایج، این شناسایی نه از طریق سطح (Level) یا تجهیزات بازیکن، بلکه از طریق مشاهده‌ی رفتار و واکنش‌های او در طول بازی انجام می‌شود. اگر می‌خواهید مطمئن شوید که خودتان در این دسته قرار نمی‌گیرید یا می‌خواهید بدانید چرا هم‌تیمی‌تان باعث باخت تیم شده است، باید با این ویژگی‌های رفتاری آشنا باشید.

عدم تمایل به یادگیری و نپذیرفتن انتقاد

مهم‌ترین ویژگی یک نوب، مقاومت در برابر یادگیری است. در حالی که بازیکنان حرفه‌ای همیشه به دنبال یافتن اشتباهات خود و اصلاح آن‌ها هستند، یک نوب تصور می‌کند که همه چیز را می‌داند. اگر به او بگویید که استراتژی‌اش اشتباه است یا باید از سلاح دیگری استفاده کند، به جای گوش دادن، گارد می‌گیرد و احتمالا با لحنی تند پاسخ می‌دهد.

این افراد معمولا باور دارند که سبک بازی آن‌ها بهترین سبک ممکن است و اگر شکست می‌خورند، مشکل از بازی یا دیگران است، نه از روش بازی آن‌ها. این غرور کاذب مانع اصلی پیشرفت آن‌هاست و باعث می‌شود ماه‌ها یا حتی سال‌ها در یک سطح پایین باقی بمانند.

 سرزنش کردن دیگران و بهانه‌تراشی‌های رایج

یک نوب هرگز مسئولیت شکست را قبول نمی‌کند. اگر کشته شود یا بازی را ببازد، بلافاصله انگشت اتهام را به سمت عوامل بیرونی می‌گیرد. این رفتار که در روانشناسی بازی به آن فرافکنی می‌گویند، با جملات تکراری و آشنایی همراه است:

• اتهام تقلب: اولین واکنش نوب به شکست این است که حریف چیتر (Cheater یا متقلب) است و از نرم‌افزارهای غیرمجاز استفاده می‌کند.
• مشکلات فنی: بهانه‌هایی مثل پینگ (Ping یا تاخیر اتصال به اینترنت) بالا، لگ (Lag یا کندی و گیر کردن بازی) یا خراب بودن موس و کیبورد، سپر دفاعی همیشگی آن‌هاست.
• ضعف یارها: جمله‌ی معروف «تیم من ضعیف است» ورد زبان این بازیکنان است، حتی اگر آمار بازی نشان دهد که خودشان ضعیف‌ترین عملکرد را داشته‌اند.

نادیده گرفتن قوانین تیمی و استراتژی بازی

در بازی‌های تیمی مثل کانتر استرایک یا اورواچ، هماهنگی حرف اول را می‌زند. اما نوب‌ها معمولا به صورت انفرادی یا همان گرگ تنها (Lone Wolf) عمل می‌کنند. آن‌ها توجهی به هدف اصلی بازی (مثل خنثی کردن بمب یا تسخیر پرچم) ندارند و فقط به دنبال افزایش تعداد کشتار (Kills) خودشان هستند. رفتارهای رایج آن‌ها شامل موارد زیر است:

• راش دادن بی‌موقع: راش (Rush) به معنی حمله‌ی سریع و بی‌مهابا به سمت دشمن است. نوب‌ها بدون هماهنگی با تیم و بدون پشتیبانی، به دل دشمن می‌زنند و در ثانیه‌های اول بازی کشته می‌شوند.
• کمپ کردن بی‌جا: کمپ (Camp) یعنی مخفی شدن در یک گوشه و منتظر ماندن برای دشمن. نوب‌ها گاهی تمام بازی را در یک نقطه می‌مانند و هیچ کمکی به پیشبرد اهداف تیم نمی‌کنند.

 استفاده نادرست از چت و ابزارهای ارتباطی (Spamming)

ابزارهای ارتباطی در بازی برای هماهنگی و اطلاع‌رسانی طراحی شده‌اند، اما نوب‌ها از این ابزارها برای ایجاد مزاحمت استفاده می‌کنند. این رفتار که به آن اسپمینگ (Spamming) می‌گویند، شامل فرستادن پیام‌های متنی بی‌معنی و پشت سر هم، فریاد زدن در میکروفون، یا پخش موسیقی با صدای بلند در چت صوتی است.

این کار نه تنها تمرکز هم‌تیمی‌ها را به هم می‌ریزد، بلکه باعث می‌شود سایر بازیکنان مجبور شوند صدای آن‌ها را قطع (Mute) کنند. در نتیجه، ارتباط موثر تیم قطع می‌شود و شانس پیروزی به شدت کاهش می‌یابد. نوب‌ها معمولا درک نمی‌کنند که چت بازی جای تخلیه‌ی هیجانات منفی یا جلب توجه نیست، بلکه ابزاری برای پیروزی است.

 ریشه تاریخی اصطلاح نوب و نگارش‌های مختلف آن

شاید برایتان جالب باشد که بدانید کلمه‌ی نوب، پیش از آنکه وارد دنیای بازی‌های ویدیویی شود و گیمرها از آن استفاده کنند، وجود داشته است. این واژه مثل بسیاری از کلمات دیگر، در طول زمان سفر کرده، تغییر شکل داده و معنای آن عوض شده است. برای اینکه درک عمیق‌تری از این اصطلاح داشته باشیم، بد نیست نگاهی به تاریخچه‌ی پرفراز و نشیب آن بیندازیم.

 داستان پیدایش کلمه نوب و ارتباط آن با سربازان تازه‌وارد

ریشه‌ی اصلی این کلمه به اواسط قرن بیستم و به‌طور دقیق‌تر به محیط‌های نظامی برمی‌گردد. در دهه‌های 1960 و 1970 میلادی، به‌ویژه در زمان جنگ ویتنام، سربازان آمریکایی برای اشاره به سربازان تازه‌واردی که تازه به یگان پیوسته بودند و تجربه‌ی جنگی نداشتند، از کلمه‌ی نیوبی (Newbie) استفاده می‌کردند.

برخی معتقدند این کلمه ترکیبی از عبارت New Boy (پسر جدید) یا New Blood (خون تازه) است. در آن زمان، این کلمه لزوما توهین‌آمیز نبود؛ بلکه صرفا یک برچسب برای شناسایی کسانی بود که هنوز با شرایط سخت محیط آشنا نشده بودند و نیاز به راهنمایی داشتند. این مفهوم بعدها وارد مدارس و محیط‌های کاری شد و به هر کسی که در یک جمع تازه وارد بود، نیوبی می‌گفتند.

 تکامل نوشتاری؛ از Newbie تا n00b در فرهنگ لیت (Leet Speak)

با ورود کامپیوترها و گسترش اینترنت در دهه‌ی 90 میلادی، این کلمه وارد دنیای دیجیتال شد. اما گیمرها و هکرها دوست داشتند زبان مخصوص به خودشان را داشته باشند. در اینجا بود که فرهنگ لیت اسپیک (Leet Speak) شکل گرفت.

لیت اسپیک نوعی شیوه‌ی نوشتاری است که در آن کاربران برای نشان دادن مهارت خود یا دور زدن فیلترهای چت، حروف الفبا را با اعداد و نمادهای شبیه به آن‌ها جایگزین می‌کنند. در این فرهنگ، کلمه‌ی Newbie ابتدا کوتاه‌تر شد و به Newb و سپس به Noob تغییر کرد. اما ماجرا به اینجا ختم نشد؛ کاربران حرفه‌ای‌تر برای اینکه متفاوت باشند، دو حرف "o" را با عدد صفر "0" جایگزین کردند و فرم نوشتاری n00b متولد شد. مسیر تغییر این کلمه به صورت خلاصه به این شکل بوده است:

• Newbie: فرم اصلی و قدیمی (محترمانه).
• Newb: فرم کوتاه‌شده برای تازه‌کارها (خنثی).
• Noob: فرم رایج امروزی (معمولا با بار منفی).
• n00b: فرمی که در چت‌های قدیمی و بین هکرها رایج بود تا تاکید بیشتری بر ناشی بودن طرف مقابل داشته باشند.

 جایگاه اصطلاح نوب در فرهنگ امروزی اینترنت و میم‌ها

امروزه کلمه‌ی نوب فراتر از یک اصطلاح تخصصی گیمینگ رفته و به بخشی از فرهنگ عمومی اینترنت تبدیل شده است. این کلمه اکنون سوژه‌ی اصلی بسیاری از میم‌ها (Meme یا تصاویر و ویدیوهای طنز ویروسی) در شبکه‌های اجتماعی است.

شخصیت‌های نوب در بازی‌هایی مثل ماینکرفت (Minecraft) یا روبلاکس (Roblox) که معمولا ظاهری ساده، رنگ‌های زرد و آبی و لبخندی دائمی دارند، به نمادی از معصومیت و خرابکاری هم‌زمان تبدیل شده‌اند. در این فرهنگ جدید، نوب بودن همیشه هم بد نیست؛ گاهی اوقات ویدیوهای نوب‌ها به دلیل بامزه بودن و اشتباهات خنده‌دارشان، میلیون‌ها بازدید می‌گیرد و حتی محبوب‌تر از بازی بازیکنان حرفه‌ای می‌شود. بنابراین، نوب در دنیای امروز فقط یک توهین نیست، بلکه یک شخصیت کمدی و سرگرم‌کننده در دنیای بزرگ اینترنت است.

 چگونه از سطح نوب فراتر برویم و حرفه‌ای بازی کنیم؟

هیچ‌کس به صورت مادرزادی یک گیمر حرفه‌ای به دنیا نمی‌آید. تمام بازیکنان بزرگی که امروز آن‌ها را تحسین می‌کنیم، روزی در همین نقطه بوده‌اند و بارها کلمه‌ی نوب را شنیده‌اند. تفاوت اصلی آن‌ها با کسانی که در سطح پایین می‌مانند، در نوع نگاهشان به بازی و مسیر پیشرفت است. اگر تصمیم گرفته‌اید از برچسب نوب خلاص شوید و به یک بازیکن ارزشمند برای تیم تبدیل شوید، باید این چهار قدم اساسی را بردارید.

 پذیرش سطح فعلی و اشتیاق برای یادگیری مکانیک‌های بازی

اولین و مهم‌ترین قدم برای پیشرفت، صادق بودن با خودتان است. تا زمانی که شکست‌های خود را گردن اینترنت، دسته‌ی بازی یا هم‌تیمی‌ها می‌اندازید، درجا خواهید زد. یک بازیکن باهوش می‌پذیرد که در حال حاضر مهارت کافی ندارد و نیاز به تمرین دارد.

پس از پذیرش، باید به سراغ یادگیری مکانیک‌های بازی (Game Mechanics یا قوانین و منطق عملکرد بازی) بروید. مکانیک‌ها الفبای بازی هستند؛ یعنی بدانید هر دکمه دقیقا چه کاری انجام می‌دهد، هر سلاح چه بردی دارد، یا نقشه بازی چگونه طراحی شده است. بدون دانستن این اصول، شما مثل راننده‌ای هستید که جای پدال گاز و ترمز را نمی‌داند و انتظار دارد در مسابقه برنده شود.

مطالعه راهنماها و تماشای استریم بازیکنان حرفه‌ای (Pro Players)

در دنیای امروز، منابع آموزشی بی‌پایانی در اختیار شماست. دیگر لازم نیست همه چیز را با آزمون و خطا یاد بگیرید. یکی از سریع‌ترین راه‌ها برای خروج از سطح نوب، دیدن بازی کسانی است که این مسیر را طی کرده‌اند.

• مطالعه راهنماها: وب‌سایت‌ها و ویدیوهای آموزشی بسیاری وجود دارند که ترفندهای خاص هر بازی را توضیح می‌دهند. مثلا بهترین نقاط برای کمین کردن کجاست یا کدام شخصیت برای شروع مناسب‌تر است.
• تماشای استریم: دیدن بازیِ پرو پلیرها (Pro Players یا بازیکنان حرفه‌ای که در سطح جهانی رقابت می‌کنند) به شما نشان می‌دهد که آن‌ها در موقعیت‌های حساس چه تصمیمی می‌گیرند. به نوع حرکت، جایگیری و تصمیم‌گیری آن‌ها دقت کنید و سعی کنید در بازی خودتان از آن‌ها الگو بگیرید.

 اهمیت کار تیمی و ارتباط موثر با هم‌تیمی‌ها

بسیاری از بازی‌های آنلاین محبوب، بر پایه‌ی همکاری تیمی ساخته شده‌اند. یک بازیکن نوب معمولا فکر می‌کند قهرمان داستان است و می‌خواهد یک‌تنه همه را شکست دهد، اما بازیکن حرفه‌ای می‌داند که پیروزی تیم از آمار شخصی مهم‌تر است. برای اینکه هم‌تیمی‌هایتان شما را دوست داشته باشند و از بازی با شما لذت ببرند، نکات زیر را رعایت کنید:

1. ارتباط برقرار کنید: اگر میکروفون دارید، اطلاعات مفید بدهید (مثلا دشمن کجاست). اگر ندارید، از سیستم پینگ (Ping یا علامت‌گذاری روی نقشه) استفاده کنید.
2. نقش خود را بشناسید: اگر شخصیت شما در بازی وظیفه‌ی درمان کردن (Healer) دارد، به خط مقدم نروید. اگر تانک (Tank یا سپر دفاعی تیم) هستید، پشت بقیه مخفی نشوید.

تمرین مستمر و پرهیز از تکرار اشتباهات گذشته

تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه‌ای نیاز به زمان و حوصله دارد. انتظار نداشته باشید یک‌شبه تغییر کنید. مهم‌ترین نکته در تمرین کردن، درس گرفتن از اشتباهات است. هر بار که در بازی شکست می‌خورید، چند ثانیه فکر کنید: چرا این اتفاق افتاد؟ آیا جایگیری من اشتباه بود؟ آیا عجله کردم؟

اگر هر بار دلیل باخت خود را پیدا کنید و در بازی بعدی سعی کنید آن را تکرار نکنید، به مرور زمان متوجه می‌شوید که دیگر آن بازیکن دست‌پاچه‌ی قدیمی نیستید. تفاوت نوب و حرفه‌ای در تعداد باخت‌ها نیست، بلکه در این است که حرفه‌ای‌ها از باخت‌هایشان پله‌ای برای پیروزی می‌سازند.

آداب رفتار با هم‌تیمی‌های نوب در بازی‌های گروهی

بازی‌های آنلاین بیش از آنکه میدان جنگ باشند، یک محیط اجتماعی هستند. در هر مسابقه، احتمال اینکه با بازیکنی هم‌تیمی شوید که سطح مهارت پایین‌تری دارد یا به اصطلاح نوب است، وجود دارد. نحوه‌ی برخورد شما با این افراد، نه تنها شخصیت شما را نشان می‌دهد، بلکه مستقیماً بر نتیجه‌ی بازی تأثیر می‌گذارد. رفتار حرفه‌ای با هم‌تیمی‌های ضعیف‌تر، خود یک مهارت است که هر گیمری باید بیاموزد.

چرا تحقیر نوب‌ها به ضرر کل تیم تمام می‌شود؟

شاید در لحظه‌ی عصبانیت تصور کنید که با فریاد زدن بر سر هم‌تیمی ضعیف یا مسخره کردن او در چت، خودتان را تخلیه می‌کنید؛ اما واقعیت این است که این کار یعنی شلیک مستقیم به پای خودتان. ایجاد فضای تاکسیک (Toxic یا سمی و مسموم) در تیم، چند پیامد منفی فوری دارد:

• افزایش استرس و کاهش تمرکز: وقتی به یک بازیکن تازه‌کار فشار می‌آورید، او دچار اضطراب می‌شود. استرس باعث می‌شود همان مهارت اندکی هم که دارد از دست بدهد و اشتباهاتش بیشتر شود.
• خروج از بازی: بسیاری از بازیکنان وقتی مورد توهین قرار می‌گیرند، بازی را ترک می‌کنند یا ای‌اف‌کی (AFK یا دور شدن از کیبورد) می‌شوند. در این حالت، تیم شما یک یار را کلاً از دست می‌دهد و بازی کردن با یک یار کمتر، بسیار سخت‌تر از بازی کردن با یک یار ضعیف است.
• به‌هم‌ریختگی ذهنی سایرین: وقتی فضای چت متنی یا صوتی پر از دعوا شود، تمرکز بازیکنان حرفه‌ای تیم هم به جای بازی، معطوف به حواشی می‌شود و هماهنگی تیمی از بین می‌رود.

 روش‌های صحیح راهنمایی و کمک به بازیکنان تازه‌وارد

اگر واقعاً می‌خواهید برنده شوید، باید یاد بگیرید چگونه از یک هم‌تیمی نوب، بهترین بازی ممکن را بگیرید. به جای تخریب، نقش یک رهبر دلسوز را بازی کنید. برای این کار می‌توانید از روش‌های زیر استفاده کنید:

• دستورات ساده و شفاف بدهید: به جای اینکه بگویید چرا بلد نیستی بازی کنی؟، دقیقاً بگویید چه کاری انجام دهد. مثلاً: لطفاً بمب را نکار و دنبالم بیا یا همین‌جا بمان و از پشت سر من مراقبت کن.
• از سیستم پینگ استفاده کنید: گاهی نوشتن یا صحبت کردن سخت است. سیستم پینگ (Ping یا علامت‌گذاری روی صفحه بازی) بهترین راه برای نشان دادن مکان دشمن یا مسیر حرکت به یک تازه‌کار است.
• او را طعمه قرار دهید (با احترام): این یک استراتژی حرفه‌ای است! اگر هم‌تیمی شما بی‌مهابا جلو می‌رود، به جای عصبانیت، از او به عنوان طعمه (Bait) استفاده کنید. وقتی دشمن برای زدن او از مخفیگاه خارج شد، شما دشمن را غافلگیر کنید.
• تشویق کنید: اگر کار کوچکی را درست انجام داد (مثلاً شما را احیا کرد یا مهمات داد)، حتماً از او تشکر کنید. این کار اعتماد‌به‌نفس او را بالا می‌برد و باعث می‌شود بیشتر به حرف‌های شما گوش دهد.

 چه زمانی باید یک بازیکن نوب را نادیده گرفت یا گزارش (Report) کرد؟

مرز باریکی بین یک بازیکن ضعیف و یک بازیکن مزاحم وجود دارد. سیستم ریپورت (Report یا گزارش تخلف بازیکن) برای تنبیه کسانی طراحی شده است که قوانین بازی را نقض می‌کنند، نه کسانی که صرفاً بازی‌شان ضعیف است. باید بدانید چه زمانی سکوت کنید و چه زمانی گزارش دهید:

1. چه زمانی نادیده بگیریم و میوت (Mute) کنیم؟اگر بازیکنی بد بازی می‌کند اما در چت فحاشی می‌کند یا به حرف‌های شما گوش نمی‌دهد، بهترین کار این است که او را میوت (بی‌صدا) کنید. بحث کردن با او فقط وقت شما را تلف می‌کند. به بازی خودتان برسید و فرض کنید آن بازیکن وجود ندارد.
2. چه زمانی گزارش (Report) کنیم؟شما فقط در صورتی مجاز به گزارش دادن هستید که بازیکن عمداً قصد خراب کردن بازی را داشته باشد. به این رفتار گریفینگ (Griefing) می‌گویند. مواردی مانند:
• کشتن عمدی هم‌تیمی‌ها (Team Kill).
• لو دادن جای شما به دشمن در چت عمومی.
• توهین‌های نژادپرستانه یا غیراخلاقی شدید.
• استفاده از ابزارهای تقلب.

به یاد داشته باشید، کسی را به خاطر نوب بودن گزارش ندهید؛ زیرا این کار ناعادلانه است و معمولاً توسط ناظران بازی نادیده گرفته می‌شود.