نینتندو یکی از قدیمیترین و محبوبترین شرکتهای بازیسازی دنیاست؛ از ماریو گرفته تا پوکمون و زلدا، هر کدام برای میلیونها بازیکن یک خاطره جمعی محسوب میشوند. اما یک نکته جالب وجود دارد: نینتندو سالهاست به ندرت سراغ خلق فرنچایزهای تازه میرود. دلیلش چیست؟
ایده اولویت دارد یا برند؟
کِن واتانابه، یکی از توسعهدهندگان سابق نینتندو، در گفتوگویی با بلومبرگ توضیح داده که فلسفه این شرکت ساده است: «اول ایده گیمپلی میآید، بعداً اسم و ظاهرش انتخاب میشود.» به بیان دیگر، وقتی تیم طراحی یک مکانیک جدید میسازد، نیازی نیست برای آن یک مجموعه جدید اختراع کنند. کافی است آن ایده را به یکی از فرنچایزهای قدیمی بچسبانند؛ از ماریو گرفته تا پیکمین یا حتی استارفاکس.
چرا نیازی به فرنچایز تازه نیست؟
حقیقت این است که نینتندو تقریبا تمام ژانرهای محبوب بازی را با IPهای خودش پوشش داده است. طرفداران سالهاست منتظر نسخههای جدید Animal Crossing، Fire Emblem یا Pikmin هستند و همین عطش کافی است تا ایدههای تازه زیر چتر همین مجموعهها عرضه شوند. حتی در مورد اسپینآف جدید Splatoon Raiders، بسیاری معتقدند این بازی میتوانست یک فرنچایز تازه باشد، اما اتصال آن به سری پرطرفدار Splatoon باعث شد از همان ابتدا توجه میلیونها نفر جلب شود.
استثناها کجاست؟
البته نینتندو کاملاً هم دست روی دست نگذاشته است. نمونهاش بازی جدید Drag x Drive است؛ یک عنوان بسکتبال با ویلچر که روی کنترلهای حرکتی Switch 2 طراحی شده. چنین ایدهای بهسختی در قالب مجموعههای قدیمی میگنجید و همین باعث شد شکل یک بازی کاملاً تازه به خود بگیرد.
برای خیلی از گیمرها، تجربه دنیای ماریو یا زلدا فقط با داشتن دسترسی به فروشگاه نینتندو کامل میشود؛ جایی که اغلب از طریق گیفت کارت نینتندو میتوان به راحتی بازیها و محتوای جدید رو تهیه کرد.
جمعبندی
استراتژی نینتندو ساده است: وقتی یک دنیا پر از شخصیتهای محبوب داری، چرا باید دوباره از صفر شروع کنی؟ همین موضوع شاید توضیح دهد که چرا برخلاف بسیاری از شرکتها، نینتندو کمتر به دنبال ساخت IPهای جدید میرود.
حالا شما بگویید: ترجیح میدهید نینتندو فرنچایزهای جدید بسازد یا همان شخصیتهای قدیمی را در قالب تجربههای تازه ببینید؟
