چرا گیمرهایی که پول بازی نمی‌دهند، برای فیتگرل خرج می‌کنند؟

آیا تا به حال فکر کرده‌اید چرا جامعه کرک و ری‌پک، که معمولاً دنبال تجربه رایگان بازی‌هاست، گاهی حاضر می‌شود برای یک «ری‌پکر» پول واقعی هزینه کند؟ دقیقاً همین پدیده امسال دوباره اتفاق افتاد و نام «فیتگرل» یک‌بار دیگر سر زبان‌ها افتاد.

سال طلایی برای کسانی که بازی را قانون نمی‌خرند؟

اگر امسال جزو کسانی بودید که از نسخه‌های کرک‌شده استفاده می‌کردند، سال واقعاً پرباری داشتید.
از The Last of Us Part II گرفته تا Spider-Man 2، Final Fantasy VII Rebirth، Metal Gear Solid Delta و حتی نسخه ریمستر Oblivion… بسیاری از این‌ها تنها چند دقیقه تا چند ساعت بعد از انتشار رسمی، کرک شدند.

حتی کال آف دیوتی که سال‌ها در مقابل کرک مقاوم بود، بالاخره تسلیم شد. در مقابل، بازی‌هایی مثل Borderlands 4 که با دنوو عرضه شدند، از همان روز اول با واکنش تند این جامعه مواجه شدند؛ تا جایی که بسیاری گفتند اصلاً آن را تجربه نمی‌کنند.

اما پشت این چرخه رایگان‌بودن، یک واقعیت همیشه پنهان می‌ماند: کرک و ری‌پک، ارزان درنمی‌آید.

چرا فیتگرل دوباره درخواست کمک مالی داد؟

فیتگرل یکی از بزرگ‌ترین ری‌پکرهای دنیا امسال دوباره از کاربران خواسته در صورت توان، به او کمک مالی کنند. آن‌هم فقط با رمزارز تا ناشناس بماند.

او نوشته:
همه این سال‌ها سایت را بدون تبلیغ نگه داشتم. از سرگرمی‌ام پول درنمی‌آورم. فقط می‌خواهم هزینه‌ها پوشش داده شود. اگر می‌توانید با رمزارز کمک کنید.

این درخواست مثل دفعه قبل با استقبال روبه‌رو شد؛ همان زمانی که کمک‌ها به بیش از ۴۲ هزار دلار رسید. کاربران ردیت هم معتقدند مدیریت حجم عظیم فایل‌ها و سرورها هزینه سنگینی دارد و فیتگرل «منبع مفیدی» برایشان بوده است.

جامعه کرک همیشه بی‌قانون نیست؟

جالب است که همین کاربران در برخی موارد کاملاً اخلاقی رفتار می‌کنند. مثل زمانی که نسخه کرک‌شده Hollow Knight: Silksong منتشر شد و خودشان یکدیگر را تشویق کردند بازی را قانونی بخرند و از Team Cherry حمایت کنند.

در نهایت، این جامعه شاید برای تجربه بازی پول ندهد، اما برای حفظ کسی که چرخه «ری‌پک» را زنده نگه می‌دارد، متحد می‌شود.

نظر شما چیست؟ شما این رفتار را منطقی می‌دانید؟