زندگی قبل از گوشی‌ها چطور بود؟ کاربران ردیت پاسخ دادند!

آیا تا به حال فکر کرده‌اید قبل از گوشی‌های هوشمند، زندگی چطور می‌گذشت؟ وقتی هیچ‌کس با صدای نوتیفیکیشن از خواب نمی‌پرید و اگر کسی را می‌خواستیم، باید واقعاً یادمان می‌ماند شماره‌اش چند است!

در روزهای اخیر، پستی در سایت Reddit حسابی وایرال شده که کاربران را به گذشته‌ای نه‌چندان دور برده؛ زمانی که شماره‌ها در ذهن ذخیره می‌شدند، نه در حافظه‌ی موبایل.

 دورانِ دفترچه تلفن و تلفن‌های چرخان!

یکی از کاربران ردیت نوشته بود:
وقتی دهه‌ی ۹۰ میلادی بود، مردم شماره‌ها را از حفظ می‌دانستند. واقعاً همه این کار را می‌کردند؟ یا کنار تلفن دفترچه کوچکی داشتند؟

پاسخ کاربران نشان داد بله، آن زمان ذهن ما حکم حافظه ابری را داشت! هر کسی حداقل ۲۰ تا ۳۰ شماره را از حفظ بود. شماره خانه، دوست، فامیل، محل کار... حتی مغازه همسایه.

تلفن‌ها چرخان و سیم‌دار بودند و دفترچه تلفن کنارشان همیشه باز. اولین موبایل‌ها در دهه ۸۰ میلادی آمدند، اما بزرگ، گران و بیشتر شبیه بی‌سیم نظامی بودند تا وسیله روزمره. تازه از اواخر دهه ۹۰ بود که تلفن‌های همراه کم‌کم به زندگی مردم راه پیدا کردند.

 وقتی ذهن ما حافظه‌ی ابری بود!

دکتر شاون دوبراوک از مؤسسه Avrio می‌گوید:
«در آن دوران، خانواده‌ها فقط چند شماره کلیدی داشتند و حفظ‌شان بخشی از عادت روزمره بود. انتقال حافظه به فناوری، چیز تازه‌ای نیست؛ فقط ابزارش تغییر کرده.»

به گفته او، حالا با هوش مصنوعی حتی تصمیم‌گیری و یادگیری هم در حال واگذاری به ماشین‌هاست. یعنی ما فقط شماره‌ها را فراموش نکردیم، بلکه کم‌کم داریم فکر کردن را هم می‌سپاریم به الگوریتم‌ها!

 از نقشه‌های کاغذی تا گوگل مپ

یکی از کاربران نوشت:

یادتونه قبل از GPS چجوری مسیر پیدا می‌کردیم؟ از مادرم می‌پرسیدم بنویسه کجاها باید بپیچم. یا یکی می‌گفت اگه به خونه زرد رسیدی، زیادی رفتی!

کاربر دیگری اضافه کرد:

اون موقع کتابخانه‌ها، یوتیوب ما بودن! ساعت‌ها بین دایرةالمعارف‌ها دنبال جواب می‌گشتیم.

 آیا پیشرفت همیشه به معنی بهتر شدن است؟

یکی از کاربران Threads با بازنشر این بحث نوشت:
«کل این پست رو که خوندم، حس کردم ۵۰ سال پیر شدم!»
حقیقت این است که با وجود تمام راحتی‌های امروز، بخشی از حس جمعی و حافظه مشترک‌مان را در این مسیر جا گذاشته‌ایم.

شاید گوشی‌ها دنیا را کوچک‌تر کردند، اما خاطراتی که در ذهن‌مان ذخیره می‌کردیم، جای‌شان را به حافظه ابری دادند.

 نظر شما چیه؟ شما هم از اون‌هایی هستید که هنوز شماره تلفن خونه دوران کودکی‌تون یادتونه؟ 
تجربه‌تون از دوران قبل از گوشی‌های هوشمند رو با ما به اشتراک بگذارید!