آیا وقت خداحافظی با اسپاتیفای رسیده؟ تجربه واقعی یک کاربر

کتابخانه بی‌انتها؛ برگ برنده یوتیوب موزیک

اولین چیزی که توجهم را جلب کرد، آرشیو تقریباً بی‌پایان آهنگ‌ها بود. از ریمیکس‌های قدیمی و کاورهای طرفداری گرفته تا اجرای زنده و نسخه‌های کمیاب، تقریباً هر چیزی که جست‌وجو می‌کردم پیدا می‌شد. دیگر لازم نبود بین اپ‌های مختلف بگردم یا برای آهنگ‌های خاص به یوتیوب معمولی بروم؛ همه‌چیز همان‌جا آماده بود. این گستردگی، مخصوصاً برای کسی که بین پاپ، موسیقی مطالعه و ست‌های زنده ساعتی جابه‌جا می‌شود، واقعاً انقلابی است.

پیشنهادهای دقیق؛ هوش یوتیوب غافلگیرم کرد

در ابتدا تصور می‌کردم بدون سال‌ها داده‌ای که اسپاتیفای از عادت‌های شنیداری من دارد، یوتیوب موزیک نمی‌تواند پیشنهادهای دقیق بدهد. اما در کمتر از دو هفته، پلی‌لیست‌های پیشنهادی‌اش به شکل عجیبی دقیق شد. نکته جالب این است که تاریخچه تماشای ویدئوهایم در یوتیوب هم به کمک می‌آید و باعث می‌شود قطعاتی را دوباره کشف کنم که حتی به یادشان نبودم.

رابط کاربری کمی شلوغ؛ اما با یک مزیت جالب

راستش را بخواهید، از نظر نظم و طراحی، اسپاتیفای هنوز جلوتر است. صفحه اصلی یوتیوب موزیک گاهی شلوغ و نامرتب به‌نظر می‌رسد. ولی قابلیت Related یا همان «مربوط به این آهنگ» ارزشش را دارد؛ دقیقاً مثل یک تونل جذاب در یوتیوب که شما را از یک خواننده به ژانرهای تازه می‌کشاند.

جست‌وجو و ویدئو؛ دو قابلیت طلایی

قابلیت جست‌وجوی یوتیوب موزیک شبیه جادو عمل می‌کند. حتی با نوشتن نصف یک بیت یا توضیح مبهم، آهنگ درست را پیدا می‌کند. علاوه بر آن، امکان سوییچ سریع از حالت صدا به موزیک‌ویدئو با یک لمس، تجربه شنیدن را دو برابر هیجان‌انگیز می‌کند هرچند کمی بیشتر باتری می‌خورد.

نتیجه و یک نکته اقتصادی

اگر یوتیوب پریمیوم دارید، یوتیوب موزیک در همان اشتراک گنجانده شده است؛ یعنی عملاً بدون هزینه اضافی از یک سرویس کامل استفاده می‌کنید. بعد از یک ماه استفاده، متوجه شدم این ترکیب با نیازهای من سازگارتر از اسپاتیفای است.