در دنیای بازیهای ترسناک که هر سال غافلگیریهای خاص خودش را دارد، حالا استودیوی Lost Lighthouse Games با پروژهای تازه به نام The Day I Will Die آمده تا ذهن و حس ترس ما را به چالش بکشد. اثری که ترکیبی از اکشن، معما و روانشناسی است و وعدهی تجربهای متفاوت در ژانر ترس را میدهد.
درهای پر از مه، خاطرات و ترسهای فراموششده
داستان بازی در یک درهی دورافتاده و پوشیده از مه جریان دارد؛ جایی که زمان در آن حلقه زده و هیچ چیز پایان مشخصی ندارد. بازیکن در نقش شخصیتی گرفتار در این چرخهی بیانتها قرار میگیرد و باید میان خاطرات کودکی، رویاهای محو و ترسهای کهنهی ذهنش، راهی برای رهایی پیدا کند.
در مسیر بازی، مکانهایی آشنا مثل پلهای سنگی قدیمی یا مسیرهای جنگلی کودکی ظاهر میشوند؛ اما هر بار با حالوهوایی عجیبتر، تاریکتر و آمیخته به موجوداتی ترسناک که گویی از دل افسانههای دهههای گذشته بیرون آمدهاند.
بقا در دنیایی که خیال و واقعیت قاطی شدهاند
بازی از دید اولشخص دنبال میشود و تمرکز آن روی اکتشاف، بقا و درگیریهای پرتنش است. سازندگان وعده دادهاند که بازیکن به مجموعهای از سلاحها و ابزارهای متنوع برای مقابله با تهدیدها دسترسی خواهد داشت؛ اما ترس واقعی نه در نبردها، بلکه در مواجهه با ذهن و خاطرات خود بازیکن نهفته است.
یادآور دوران طلایی وحشت
فضای The Day I Will Die با الهام از فیلمهای ترسناک دههی ۷۰ و ۸۰ ساخته شده و حالوهوایی کلاسیک اما مدرن دارد. به گفتهی تیم توسعه، هدف اصلی، احیای حس ترسی است که از دل خاطرات و کابوسهای شخصی برمیخیزد همان ترسی که وقتی تنها در دل شب به صدای زوزهی باد گوش میدهی، زنده میشود.
بازی قرار است در سال ۲۰۲۶ برای رایانههای شخصی منتشر شود و بهعنوان یکی از موردانتظارترین عناوین مستقل در ژانر ترس شناخته میشود.
شما چی فکر میکنید؟
آیا بازیهایی با حالوهوای روانشناختی و داستانهای تودرتو هنوز میتونن ترس واقعی ایجاد کنن یا دوران جامپاسکرها تموم شده؟
