The Day I Will Die | وقتی ترس از دل خاطرات زنده می‌شود

در دنیای بازی‌های ترسناک که هر سال غافلگیری‌های خاص خودش را دارد، حالا استودیوی Lost Lighthouse Games با پروژه‌ای تازه به نام The Day I Will Die آمده تا ذهن و حس ترس ما را به چالش بکشد. اثری که ترکیبی از اکشن، معما و روان‌شناسی است و وعده‌ی تجربه‌ای متفاوت در ژانر ترس را می‌دهد.

 دره‌ای پر از مه، خاطرات و ترس‌های فراموش‌شده

داستان بازی در یک دره‌ی دورافتاده و پوشیده از مه جریان دارد؛ جایی که زمان در آن حلقه زده و هیچ چیز پایان مشخصی ندارد. بازیکن در نقش شخصیتی گرفتار در این چرخه‌ی بی‌انتها قرار می‌گیرد و باید میان خاطرات کودکی، رویاهای محو و ترس‌های کهنه‌ی ذهنش، راهی برای رهایی پیدا کند.
در مسیر بازی، مکان‌هایی آشنا مثل پل‌های سنگی قدیمی یا مسیرهای جنگلی کودکی ظاهر می‌شوند؛ اما هر بار با حال‌و‌هوایی عجیب‌تر، تاریک‌تر و آمیخته به موجوداتی ترسناک که گویی از دل افسانه‌های دهه‌های گذشته بیرون آمده‌اند.

 بقا در دنیایی که خیال و واقعیت قاطی شده‌اند

بازی از دید اول‌شخص دنبال می‌شود و تمرکز آن روی اکتشاف، بقا و درگیری‌های پرتنش است. سازندگان وعده داده‌اند که بازیکن به مجموعه‌ای از سلاح‌ها و ابزارهای متنوع برای مقابله با تهدیدها دسترسی خواهد داشت؛ اما ترس واقعی نه در نبردها، بلکه در مواجهه با ذهن و خاطرات خود بازیکن نهفته است.

 یادآور دوران طلایی وحشت

فضای The Day I Will Die با الهام از فیلم‌های ترسناک دهه‌ی ۷۰ و ۸۰ ساخته شده و حال‌و‌هوایی کلاسیک اما مدرن دارد. به گفته‌ی تیم توسعه، هدف اصلی، احیای حس ترسی است که از دل خاطرات و کابوس‌های شخصی برمی‌خیزد همان ترسی که وقتی تنها در دل شب به صدای زوزه‌ی باد گوش می‌دهی، زنده می‌شود.

بازی قرار است در سال ۲۰۲۶ برای رایانه‌های شخصی منتشر شود و به‌عنوان یکی از موردانتظارترین عناوین مستقل در ژانر ترس شناخته می‌شود.

شما چی فکر می‌کنید؟
آیا بازی‌هایی با حال‌و‌هوای روان‌شناختی و داستان‌های تودرتو هنوز می‌تونن ترس واقعی ایجاد کنن یا دوران جامپ‌اسکرها تموم شده؟