وقتی اسم ایلان ماسک می‌آید، خیلی‌ها یاد موشک، تسلا و ایده‌های فضایی می‌افتند؛ اما خودش همیشه تأکید کرده که تسلا فقط یک خودروساز نیست، بلکه یک شرکت هوش مصنوعی است. نقطه امیدش هم برای رسیدن به رؤیای «رانندگی کاملاً خودکار»، سوپرکامپیوتر Dojo بود. اما داستان دوجو همان‌قدر که پر سر و صدا شروع شد، حالا با سکوتی سنگین تمام شده است.
دوجو دقیقاً چه بود و چرا اهمیت داشت؟
دوجو در واقع یک ابررایانه مخصوص آموزش شبکه‌های عصبی رانندگی خودکار بود. تسلا می‌خواست با استفاده از میلیاردها فریم ویدئو که از خودروهایش جمع‌آوری می‌کرد، این سیستم را آموزش دهد تا ماشین‌ها بدون دخالت انسان رانندگی کنند. ایده جذابی بود؛ چون هرچه داده بیشتر، هوش مصنوعی بهتر.
ایلان ماسک سال‌ها وعده می‌داد که دوجو «هیولای محاسباتی» تسلا می‌شود؛ اما هر بار تاریخ رونمایی عقب افتاد. حتی میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری و معرفی تراشه اختصاصی D1 هم نتوانست پروژه را نجات بدهد.
چرا دوجو شکست خورد؟
-
هزینه نگهداری و توسعه آن سرسام‌آور شد.
-
رقابت با غول‌هایی مثل Nvidia واقعاً کار ساده‌ای نبود.
-
تسلا در نهایت تصمیم گرفت به جای دو مسیر موازی، روی نسل جدید تراشه‌های AI6 متمرکز شود.
ایلان ماسک در یک توییت نوشت: «دوجو به یک بن‌بست تکاملی رسیده بود.» به همین دلیل هم تیم آن منحل شد و حتی برخی از مهندسان سابق، استارتاپ جدیدی در حوزه سخت‌افزار هوش مصنوعی راه انداختند.
آینده هوش مصنوعی در تسلا چه می‌شود؟
با کنار گذاشتن دوجو، تمام تمرکز تسلا روی Cortex و تراشه‌های AI6 خواهد بود. هدف این است که هم خودروها و هم ربات‌های انسان‌نما (Optimus) با یک زیرساخت واحد کار کنند. به زبان ساده، تسلا به جای چندین مسیر پرهزینه، یک راه مشخص را انتخاب کرده است.
جمع‌بندی
داستان دوجو نشان می‌دهد حتی بزرگ‌ترین شرکت‌ها هم در دنیای هوش مصنوعی ممکن است پروژه‌های پر زرق‌وبرق‌شان را نیمه‌کاره رها کنند. اما این پایان ماجرا نیست؛ بلکه گامی برای متمرکز شدن روی مسیر اصلی است.
نظر شما چیست؟ به نظرتان تسلا با تمرکز روی تراشه‌های AI6 بالاخره به رؤیای رانندگی ۱۰۰٪ خودکار می‌رسد یا این هم یک وعده دیگر ماسک خواهد بود؟
