یک مرد ۲۴ ساله اهل منطقه Sør-Rogaland نروژ به جرم در اختیار داشتن یک بازی ویدیویی ژاپنی با محتوای غیراخلاقی دستگیر شد بازیای که دادگاه آن را در دستهی محتوای سوءاستفاده از کودکان قرار داده است.
اتهامی که در صورت اثبات، میتواند تا سه سال زندان برای او به همراه داشته باشد.
ماجرا از کجا شروع شد؟
این فرد متهم به دانلود و اجرای بازیای به نام Dorei to no Seikatsu (زندگی با برده) است؛ اثری ژاپنی از سال ۲۰۱۵ که در سبک Visual Novel ساخته شده و داستان آن دربارهی مراقبت از دختری نوجوان است که پیشتر مورد آزار قرار گرفته.
در این بازی، کاربر میتواند بین هفت حالت مختلف انتخاب کند؛ اما طبق گزارش پلیس، شش حالت از هفت حالت دارای محتوای جنسی مرتبط با افراد زیر ۱۸ سال هستند.
با اینکه متهم در دادگاه گفته تنها نسخهای از بازی را داشته که فاقد صحنههای غیراخلاقی بوده، اما دادگاه اعلام کرده خود بازی بهصورت کلی مصداق محتوای غیرقانونی است و صرف در اختیار داشتن آن، تخلف محسوب میشود.
ردپای آمریکا در پرونده؛ چطور شناسایی شد؟
پلیس نروژ اعلام کرده که ماجرا از یک گزارش رسمی از سوی مرکز آمریکایی NCMEC (مرکز ملی کودکان گمشده و مورد سوءاستفاده) آغاز شده است.
این مرکز با ردیابی آیپی، فرد مظنون را در نروژ شناسایی کرد.
در جریان بازرسی از منزل او، مأموران رایانه شخصی و چند فایل دیگر با محتوای غیرقانونی را کشف کردند.
افسر پرونده، فردریک مارتین سورنس، به روزنامهی Aftenbladet گفته:
این بازی به وضوح شامل نمایش صحنههایی از روابط جنسی با افراد زیر ۱۸ سال است و طبق قوانین نروژ، مصداق محتوای سوءاستفاده به شمار میآید.
بازیای که در آسیا آزاد است اما در اروپا جرم محسوب میشود
به گفتهی پلیس، یکی از دلایل حساسیت ماجرا، تفاوت شدید قوانین فرهنگی و حقوقی بین آسیا و اروپا است.
در بسیاری از کشورهای آسیایی، بهویژه ژاپن، بازیهای داستانمحور با مضامین حساس یا حتی جنسی از نظر قانونی مجاز هستند،
اما در نروژ، هرگونه نمایش یا اشاره به روابط جنسی با افراد زیر ۱۸ سال حتی در قالب انیمیشن یا بازی ویدیویی جرم محسوب میشود.
سورنس در اینباره توضیح داده:
در کشورهای آسیایی، قانون درباره انیمیشن و محتوای خیالی بسیار آزادتر است. اما در نروژ، همین نمایشها هم مصداق جرم تلقی میشوند. برای بسیاری از افراد، درک این تفاوت فرهنگی سخت است.
مجازات احتمالی چقدر است؟
اگرچه مجازات حداکثری این جرم سه سال زندان تعیین شده، اما بهگفتهی دادستان پرونده، احتمال نمیرود حکم نهایی به این شدت باشد.
طولانی شدن روند قضایی و نبود سابقهی کیفری برای متهم از عواملی است که ممکن است باعث کاهش مجازات شود.
جالب اینکه این نخستین پرونده از این نوع در نروژ نیست.
چند ماه پیش نیز مرد دیگری به دلیل داشتن ویدیوها و بازیهایی با محتوای مشابه، به سه ماه زندان محکوم شده بود.
جمعبندی: خط قرمز بین فرهنگ و قانون
این پرونده بار دیگر بحث قدیمی آزادی هنری در برابر قوانین اخلاقی را مطرح کرده است.
در حالی که در برخی کشورها نمایشهای خیالی در قالب انیمه یا بازی جرم محسوب نمیشود، در اروپا و بهویژه کشورهای اسکاندیناوی، قانون با این مسئله به شدت سختگیرانه برخورد میکند.
در نهایت، شاید این اتفاق یادآوری دوبارهای باشد که مرز میان هنر، تخیل و قانون همیشه به این سادگیها نیست.
به نظر شما چطور؟
آیا باید آثار دیجیتال تخیلی هم مشمول قانون سختگیرانه شوند یا باید میان واقعیت و تخیل مرز قائل شد؟
