جنجال تازه اطراف GPT-5؛ ریاضیات یا فقط یک سوءتفاهم پر سروصدا؟
وقتی صحبت از هوش مصنوعی میشود، انتظار داریم ماشینها ما را شگفتزده کنند، نه محققانشان را شرمنده! اما ظاهراً OpenAI با تازهترین ادعایش درباره توانایی ریاضی GPT-5 دقیقاً همین کار را کرد.
ماجرا از کجا شروع شد؟
چند روز پیش، یکی از معاونان OpenAI در توییتی (که حالا حذف شده) با شور و شوق اعلام کرد:
GPT-5 توانسته ۱۰ مسئله حلنشدهی معروف “اردوش” را حل کند و در ۱۱ مورد دیگر هم پیشرفت داشته!
اگر ندانید، مسائل اردوش مربوط به ریاضیدان افسانهای Paul Erdős است و حلکردن حتی یکی از آنها، افتخار بزرگی در دنیای ریاضیات محسوب میشود.
اما شور و هیجان زیاد دوام نداشت. یَن لِکَن (دانشمند ارشد هوش مصنوعی متا) بلافاصله واکنش تندی نشان داد و نوشت:
این کار بیشتر شبیه خودزنی علمی است تا پیشرفت!
حتی مدیرعامل DeepMind گوگل، دِمیس هَسابیس هم گفت: راستش، این خیلی خجالتآوره.

واقعیت پشت ادعا چه بود؟
چند ساعت بعد، توماس بلوم، مدیر وبسایت رسمی مسائل اردوش، توضیح داد که ادعای OpenAI کاملاً اشتباه است.
او گفت:
وقتی در سایتم نوشتهام یک مسئله “باز” است، فقط یعنی من هنوز مقالهای درباره حل آن ندیدهام، نه اینکه واقعاً حلنشده باشد.
به بیان سادهتر، GPT-5 نه مسئلهای را حل کرده و نه نظریهای جدید داده؛ فقط توانسته مقالاتی پیدا کند که پیشتر جواب آنها را ارائه داده بودند چیزی شبیه جستوجوی دقیقتر در گوگل!
حتی یکی از پژوهشگران خود OpenAI، سباستین بوبِک، هم در نهایت تأیید کرد که GPT-5 فقط راهحلهای موجود در مقالات را یافته است، هرچند او اضافه کرد: همین هم کار کوچکی نیست؛ چون جستوجو در ادبیات علمی واقعاً سخت است.
نتیجهگیری: نابغه یا اغراق؟
این ماجرا بار دیگر نشان داد که هیاهوی رسانهای گاهی از واقعیت علمی جلو میزند. GPT-5 هنوز نابغهی ریاضیات نشده، اما تواناییاش در یافتن منابع علمی دقیق میتواند برای پژوهشگران واقعی ارزشمند باشد اگر درست استفاده شود.
شاید مهمترین درس این داستان این باشد که هوش مصنوعی هرچقدر هم پیشرفته باشد، دقت انسانی و فروتنی علمی هنوز جای خودش را دارد.
نظر شما چیست؟
آیا فکر میکنید ادعاهای بیشازحد درباره هوش مصنوعی میتواند اعتماد عمومی را از بین ببرد؟ دیدگاهتان را بنویسید.



