اگر اهل فورتنایت باشید، احتمالاً میدانید که هیچ چیز به اندازه لایو ایونتها نمیتواند بازیکنان را دور هم جمع کند. از پایان دنیا گرفته تا دعوای ربات و هیولا، اپیک گیمز در این سالها بارها ثابت کرده که چطور میشود یک بازی بتل رویال را تبدیل به یک سینمای تعاملی کرد. اما سؤال اصلی اینجاست: کدام ایونتها واقعاً شاهکار بودند و کدامها فقط سر و صدا داشتند؟
کدام ایونتها واقعاً ارزشش را داشتند؟
لایو ایونتها همیشه قرار نیست فقط یک صحنه سینمایی باشند؛ بعضیها باعث تغییر فصل، تغییر نقشه یا حتی تغییر سبک بازی شدند. نمونه واضحش ایونت The End Chapter 1 که کل بازی را دو روز تعطیل کرد و عملاً استاندارد جدیدی برای لایو سرویسها ساخت. یا Astronomical که تجربه کنسرت مجازی را برای اولین بار به سطح جهانی رساند.
از طرف دیگر، ایونتهایی مثل Sandstorm یا Pandora’s Box بیشتر شبیه میان بر فصل بعد بودند تا یک لایو ایونت واقعی. نه گیمپلی داشتند، نه تنش، نه حتی حس مشارکت.
چرا بعضی ایونتها ناامیدکننده بودند؟
مشکل از جایی شروع شد که برخی فصلها وعدههای بزرگی دادند اما در عمل، یک سینماتیک کوتاه ارائه کردند؛ بدون هیچ ارتباط احساسی یا تاثیر واقعی روی گیمپلی. جامعه فورتنایت دوست دارد وسط میدان باشد، نه فقط تماشاگر یک فیلم ۳۰ ثانیهای.
سه دلیل اصلی ناکامی بعضی ایونتها:
-
تمرکز بیش از حد روی نمایش و کمبود گیمپلی
-
نداشتن نتیجه واقعی روی نقشه یا داستان
-
قطع ارتباط با انتظارات بازیکنان
جمعبندی: بهترینهای تاریخ فورتنایت
اگر بخواهیم کل ایونتهای ۷ سال گذشته را جمعبندی کنیم، ۵ گزینه همیشه در صدر میدرخشند:
-
The End Chapter 1 – پایان واقعی یک دوره
-
Zero Hour (Chapter 6) – نقطه اوج داستانهای قدیمی
-
Astronomical – تجربهای انقلابی در کنسرت مجازی
-
Galactus Event – ترکیبی از مارول، هیجان و گیمپلی
-
Final Showdown – دوئل سینمایی ناب
در نهایت، لایو ایونتها همیشه قلب تپنده فورتنایت بودهاند و معلوم است این روند قرار نیست به این زودیها متوقف شود.
نظر شما چیست؟ کدام ایونت برایتان فراموشنشدنیتر بود؟
